هر كجا هستم باشم آسمان مال من است

به آسمانی صاف نگاه می کردم

اما در ان اسمان بی کران ستاره ی  چشمک زنی نبود

خبری از مهر و عاطفه نبود

با ان همه شور و شوق رفتن

در انجا بدون یک تکاپو

دلم برای اسمان شهرم  تنگ شده بود

اما باید می ماندم و

با تنهای هایم سپری می کردم

آری . در ان غربت

هم زبانی نبود که با ان هم سخن شوم

دل کوچکم طاقت تحمل تنهایی در غربت را نداشت

اما  با امدنم دوباره دل تنگی هایم نه برای غربت برای مادری تنها در غربت شروع شد.